Postoffice Turpan, China

1996 Turpan postal

Frank van Rijn, De twee scherven, 1998, p.172
“Bij de postbalie ontmoet ik Marc en Anna-Christina, een Nederlands stel uit Amsterdam dat juist bezig is een dikke envelop, waar zo te zien een paar boeken in zitten, naar huis te verzenden. Terwijl de man achter de balie met twee verschillende tarieftabellen druk bezig is snel en efficiënt te zijn, raken wij in gesprek. Ze zijn uit Kazakstan met openbaar vervoer China binnen gekomen en willen een paar dagen in Turpan blijven, alvorens door te reizen naar Peking. … De Postmeester heeft er ondertussen een derde tarieflijst bijgehaald, die weer van de twee anderen verschilt en bestudeert die met een gezicht waarvan grote kennis van zaken af te lezen valt. Aangezien je zo een, twee, drie niet de keuze maakt tussen drie verschillende tabellen hebben wij de tijd om onze reiservaringen uit te wisselen. … de man achter de balie (wekt de indruk) nog steeds snel en efficiënt te zijn. Een drietal keren heeft hij ontertussen opgebeld voor assistentie en dat is begrijpelijk, want het is geen kleinigheid om in je eentje en pak boeken naar Nederland te versturen. Probeer het maar eens!
… er komen opeens zegels uit een lade tevoorschijn. De grote sprong voorwaarts! Het zijn exemplaren van 29 Fen, ofwel 0,29 Yuan. Daar het te frankeren bedrag 37 Yuan bedraagt, moeten er dus, snel uitgerekend, 128 zegels op het pakje. De man begint onvervaard te plakken, maar als de zesenzevetigste zegel het laatste stukje wit van de envelop bedekt en hij zich peinzend achter het oor krabt in een poging nóg sneller en efficiënter te worden dan hij nu al drie kwartier is, begin ik te vrezen dat dit … nachtwerk gaat worden. … De man kwam … tot de even verbluffende als efficiënte oplossing om de resterende tweeënvijftig zegels gewoon over de anderen heen te plakken. Alleen het adres liet hij onbeplakt en aan dergelijke details herkent men de postmeester.”